stukjes
Ik schrijf over wat ik zie, wat ik meemaak, wat ik denk. Soms zelfs over wat ik voel.
-
Wanneer ik voor de derde keer de linkerpagina in mijn boek niet geregistreerd heb maar wel al aan de rechter begin, leg ik me erbij neer. Read more
-
Alleen mijn rode, natte neus houdt me nog wakker. Zou ik dan toch een hond zijn? Ik doe mijn ondergoed uit, probeer te blaffen, maar houd mijn sokken aan. Read more
-
Je moet weten dat ik mijn borden bij de kringloop heb verzameld en ik daar iedere keer slechts één bord koop. Read more
-
Ik moet soms met de nagels van mijn ene hand voelen onder die van de andere. Precies daar waar de wereld begint en de huid van mijn vingers ophoudt. Read more
-
Bovenaan het viaduct komt hij als eerste de bocht door. Zijn vrouw volgt hem op enkele meters afstand. Ze beginnen aan de afdaling richting het dorp. Het is niet stijl maar de weg is lang Read more
-
Een reis naar Zuid-Frankrijk eind jaren ’80 bestaat uit een aantal vaste rituelen. Zoals de eerste tankstop die traditiegetrouw in Luxemburg plaatsvindt. Daar eten we ook ons ontbijt nadat ik eerst 10 minuten langer dan gedacht mijn plas heb moeten ophouden omdat we in een file van Nederlanders terecht gekomen zijn die geen van allen… Read more
-
Roxy is een heel lieve hond. Ik zie het meteen als ik haar in de verte aan zie komen lopen. Haar lange oren hangen in haar nek en bewegen mee bij iedere pas van haar huppelende pootjes. Read more