stukjes
Ik schrijf over wat ik zie, wat ik meemaak, wat ik denk. Soms zelfs over wat ik voel.
-
Even verderop schijnt groen neonlicht tegen bakstenen muren, over bedden van houten pallets, waarnaast kaarsen branden en er staat een fles rode wijn aan het hoofdeind. Dit had eveneens kunst kunnen zijn. Read more
-
In de gewelven onder het station van de bovengrondse trein zit een restaurant. Treinen rijden af en aan. Read more
-
De geur is penetrerend en het voelt alsof mijn neusgaten verkracht worden door de zure lucht die verspreid wordt door twee mannen in de bus. Ik wilde dat ik een beter mondmasker had. Read more
-
Er zit niemand achter de kassa en de man achter mij zegt dat we het waarschijnlijk gratis mee mogen nemen. Hij tetrist de pakken melk, brood, chips, pastasaus, bananen, blikjes fanta, zilvervliesrijst, vaatwasblokjes, koffie en diepvriesgroenten tussen de beurtbalkjes in. Read more
-
Een eindje voor me uit zitten twee vogels naast elkaar op het pad. Ze kijken uit over het water. Terwijl ik steeds dichterbij kom, draait de dichtstbijzijnde vogel zijn kop in mijn richting. Hij zakt kort door zijn poten en lijkt aanstalten te maken om te gaan vliegen. Toch blijft hij zitten. Read more
-
Ik hoorde dat veel mensen magnetisch zijn geworden na een vaccinatie tegen de kerona. Of zelfs al nadat ze in contact waren geweest met een gevaccineerde. Binnen anderhalve meter afstand dus. Read more